"İnanma istersen yıldızların yandığına,
Güneşin döndüğüne inanma,
Doğrunun ta kendisini yalan bil,
Ama seni sevdiğime inan Ophelia."

"Kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine,
Sevgisinin kepaze edilmesine,
Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine."

"Ama sus, bak, güzel Ophelia geliyor.
Peri kızı dualarında unutma beni,
Ve bütün günahlarımı."

"Buzlar kadar el değmedik, karlar gibi temiz de olsan çamur atılmaktan kurtulamayacaksın."

İnsan imgeleminde cennet, hiçbir zaman çok ilginç bir yer olmadı. Hayal gücümüzü harekete geçirmedi, geçiremez de. Dante'nin İlahi Komedya'sında, Inferno'da (Cehennem'de) ve bir dereceye kadar Arafta, hayal gücümüz sınırsızca çalışır, hayal kurmanın sonsuz özgürlüğünü tadarız. Öte yandan, Dante'nin Cennet'i alabildiğine sıkıcı bir yerdir. Öylesine sıkıcıdır ki, okumuş olanların pek azı onu anımsar.

“Ey Türk gençliği! Birinci vazifen, Türk istiklâlini,
Türk Cumhuriyeti’ni ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.”

"Kadın zaaf demekmiş meğer!"

"Kanı kaynadığı yaşta insanın,
Yürek ne yeminler ettirir dile, bilirim.
Bu alevler, kızım, çok parlar az ısıtır;
Daha tutuşurken sönüverir:
Ne parıltıları kalır ne sıcaklıkları.
Ateş sanma sen bunları!"

"Kayıp gözüyle bakmalıyız, bir kez bile dans etmeden geçen güne! Yanlış kabul etmeliyiz, bir kahkaha içermeyen her türlü hakikati!"

'Yazık, ters gidiyor işler şimdi!
Çöküyoruz! Çöküyoruz! Dünya yerin dibine indi!
Roma orospu olup çıktı, hatta kerhaneye benzedi,
Roma'nın Sezar'ı hayvanlaştı, Tanrı ise, -oldu bir Yahudi!'

"Ne kadar zavallı şu insan dedikleri," diye geçirdi yüreğinden, "ne kadar çirkin, ne kadar hırıltılı, nasıl da gizli utançla dolup taşıyor!"

"– seni yaşlı efkârlı şeytan, senin yakınmaların tuzak kokuyor, bekâreti överken şehvete davet edenlere benziyorsun!"

Bizi anlayacak kadın bilmedik.