İnsan imgeleminde cennet, hiçbir zaman çok ilginç bir yer olmadı. Hayal gücümüzü harekete geçirmedi, geçiremez de. Dante'nin İlahi Komedya'sında, Inferno'da (Cehennem'de) ve bir dereceye kadar Arafta, hayal gücümüz sınırsızca çalışır, hayal kurmanın sonsuz özgürlüğünü tadarız. Öte yandan, Dante'nin Cennet'i alabildiğine sıkıcı bir yerdir. Öylesine sıkıcıdır ki, okumuş olanların pek azı onu anımsar

Cennetin ve onu meşrulaştıranların tersine,cehennem,özgür ruhun meskenidir.

Cehennem, yönetici sınıflara ve partilere karşı en önemli meydan okuma, onlara karşı en büyük tehdittir. Onların da yanılabileceğini, kendilerinden daha büyük güçler tarafından cezalandırılabileceğini imâ eden bir tehlikedir cehennem. Cehennem düşüncesi halka ilahi adalet düşüncesini, çektiklerinin karşılıksız kalmayacağını telkin eder.

Günümüzde cehennem kendilerine inananların,cennet ise paralı askerlerin mekanıdır.

Başlangıçta söz vardı. Ve söz Tanrı'ya, peygamberlere aitti. Söz, yaratanındı. Zamanla söze başkaları da ortak oldu. Ticaret ve teknoloji bu süreci hızlandırdı. Matbaa, yerel dillerin kullanımı, genel eğitim ve sonunda radyo, telefon vs. herkesi söze ortak etti. Hepimiz söze ve onun aracılığıyla dünyaya sahip olduk. Dünyaya sahip olma çabamızla onu bir bütün olmaktan çıkarıp kısırlaştırdık, kendi sözcüklerimizin içine hapsettik. Hükmeden artık biziz. Söz bizim!

Aşk,sözden önce de vardı.

Yirmi yaşındayken her şeye söz verebilirsin. Kırk yıl bir sonsuzluktur ama yirmi yaşında insan fiilen ölümsüzdür..

Birbirimize kırk yıl tanıyalım ve yine burada buluşalım... Altmış yaşında olacağız... Mutluluk biraz tükenmiş olacak, dibi görünecek.
O zamana kadar birbirimizi aramayacağız. Bu kapıdan çıkıyoruz, hayatımızı yaşıyoruz ve kırk yıl sonra görüşüyoruz. Peki ya unutursak, dalgınlığımıza gelirse,diye sordum. Unutmayız,dedi.

Saat artık 12:10... Kimse kendi şehrinde otelde kalmaz. Olağanüstü durumlar hariç – karınla kavga edip kapıyı çarpıp çıkmışsan mesela. Ama o zaman da otele gitmezsin. Açık kalan son meyhanede kafayı çekersin ve üç gibi dışarı atılınca ya istasyona doğru yola koyulursun ya da bir bankın üzerine kıvrılır, sabah ayazından kaskatı kesilmiş halde uyanırsın.

Yıllar boyunca her tıraş olduğumda berber koltuğunda nasıl yaşlandığımı izledim.

Dünya, tüm estetik ameliyatlara rağmen ileri evredeki hastalığı hakkında artık yalan söyleyemeyen bir ihtiyar gibi çökmeye başlamıştı.

"En acı söz ninni gibi gelir sersemin kulağına."

"Bir insana insan mı denir bütün işi
Yemek ve uyumak olursa dünyada yalnız?"

"Fırıncının kızı baykuş olmuş diyorlar."

Kendini çözemeyen kişi,kendi dışında hiç bir sorunu çözemez.