“Seni sade, bir dost, bir sevgili, bir can parçam olduğun için değil; beni, bu garip ve tedirgin canı, yaşama tutkusuna umuttan, aşktan, ölümü unutturan güzelim sevdalardan yana o aziz duyulara, düşünlere sımsıkı bağlayan bir dünya olarak seviyorum.”

“SEVİYORSAM, sen olduğun içindir.
UTANIYORSAM, senden utanabilirim ancak.
YİĞİTSEM, seninle yiğit olunur elbet. Korkuyorsam, sensizliğin korkusudur bu.”

Hep seni hayalliyorum. Korkunç…
“Galiba erkekler hayale, romantizme daha düşkün oluyor.
Kız kısmı peşinci, realist!”

Dilenci gibi iğreniyorum kendimden.
De bana, yalan mıyım?
“Hassiktir lan diyorsun, kazanmışlık, büyüklük, yaşamak hep Leyla’da.”

Yerden alıp gökte yediğimiz zamanlar.
“Neye kızıyorum biliyor musun?
Seni tanıyabilmek için 30 yıl dalga geçtiğime.”

“Bilmediğim şeyleri bilmiyorum diyebilmek özgürlüktür“
Richard Feynman

Yeni fikirlerim yoksa, yani bir yerlere varamıyorsam yaşadığımı, bir işe yaradığımı, en azından, bir şey yaptığımı hissetmem gerek.

Neler döndüğünü anlamıştım, ama beni tam bir aptal sanmalarını istedim.

Bir defasında, bir kızla birkaç defa dans etmiş, ama fazla konuşmamıştım.
Sonunda bana
"Saan hook eey haans aada yoon" dedi.
Ne söylediğini pek anlayamamıştım, konuşma güçlüğü çekiyordu ama
"Sen çok iyi dans ediyorsun" dedi gibi geldi bana.

"Teşekkür ederim" dedim.
"Benim için onurdur."

"Ne-re-li-sin?" diye sorduğunu hatırlıyorum,

Kız arkadaşım da heceledi:
"N-e-w Y-o-r-k."

İnsanları anlayamıyorum.
İrdelemeyle anlayarak öğrenmiyorlar, başka yollarla ezberleyerek ya da başka türlü öğreniyorlar.
Bilgileri son derece kırılgan!

Einstein'a göre, eğer çok yükseğe giderseniz saatiniz daha hızlı çalışacaktır.
Çünkü bir şey kütleçekim alanında ne kadar yüksekte ise ona ait saatler o kadar hızlı gider.
Ama çok yükseğe gitmeyi denerseniz, sadece bir saat vaktiniz olduğundan, oraya ulaşmak için çok hızlı gitmelisiniz.
O zaman da saatiniz hızdan dolayı yavaşlar.
Yani çok yükseğe gidemezsiniz.
Soru şu: Hızda ve yükseklikte tam anlamıyla nasıl bir programlama yapmalısınız ki, saatiniz en fazla zaman geçtiğini göstersin?

"bilinç akımı" senelerce önce babamın bana verdiği bir
problemi hatırlattı.

Demişti ki: "Varsay ki bazı Marslılar dünyaya geldiler. Marslılar hiç uyumuyorlar ve sürekli aktifler.
Varsay ki bizim uyku diye adlandırdığımız olayı bilmiyorlar.
Ve sana bir soru soruyorlar: "Uyumak nasıl bir duygu? Uyuduğun zaman ne oluyor? Düşüncelerin aniden duruyor mu, yoksa giderek dahaaa mıııı yaaavaaaaaaşlııııııııyorrrrrrr? Zihin acaba gerçekte nasıl kapanıyor?"

İlgilendim.
Şimdi bu soruya cevap vermem gerekiyordu: Uyuduğum zaman bilinç akımı nasıl sona eriyor?

Beyinleri birbiriyle anlaşmaya şartlanmış insanların vardıkları anlaşmayla, deneysel bir çalışmada varılan anlaşma türü arasındaki farkı anlayabildiğimi hissettim.
Farklı olduklarını o kadar kolayca söyleyebilmek, ama tanımlarken o kadar çok zorlanmak insana oldukça tuhaf geliyor!

Ortaçağda birçok saçma inanç vardı.
Örneğin bir parça gergedan boynuzunun cinsel gücü arttırdığına inanılırdı.
Daha sonra inançları birbirinden ayırt etmek için bir yöntem keşfedildi.
Bu yöntem inancın, söylediği şeyi yapıp yapmadığını denemek ve yapmıyorsa o inancı kaldırıp atmaktı.
Bu iş çok güzel gelişti ve biz bilimsel çağa geldik.
Aslında bu öyle bir bilimsel çağ ki, şimdi büyücülerin nasıl olup da öngördükleri hemen hemen hiçbir şey işe yaramazken, var olabildiklerine inanmakta güçlük çekiyoruz.