Anıtlarla ilgili en çarpıcı şey, ne kadar az fark edildikleridir. Dünyada bir anıt kadar görünmez başka bir şey yoktur. Görülmek, dikkat çekmek için dikilirler ama sanki onları görünmez kılan bir yanları vardır.

Bir ilişkide net sınırlar, birlikte aşk ve mahremiyetin sürdürülmesi için açıkça önemlidirler. Mahremiyet öteki tarafından özümsenmek değil, onun özelliklerini bilmek ve kendi özelliklerini açıkça ortaya koymak demektir.

Her müptelalık benliğin yeterliliği üzerine gölge düşüren bir özerklik eksikliğinin kavranması, bir savunma tepkisi ve bir kaçıştır.

"Nasıl ki kızların toplumsal şöhreti cinsel kurlara direnip onları kontrol etme yeteneklerine dayalıysa, erkeklerini de elde ettikleri cinsel zaferlere bağlıydı."

Ama çoğunlukla kadınlar, erdemli ve hafif kadınlar olarak ikiye ayrılıyor ve "hafif kadınlar" ancak namuslu toplumun sınırlarında yaşayabiliyorlardı.

Son zamanların en üretken sosyologlarından Zygmunt Bauman, "Akışkan Modernite" eserinde donanım odaklı ağır ve katı modernite yazılım tabanlı hafif ve akışkan moderniteye nasıl geçtiğimizi inceliyor. Bu geçişin insanlığın her türlü durumunu etkilediğini ileri süren Bauman, insan yaşamına anlam kattığını düşündüğü 5 kavram üzerinde duruyor: Özgürleşme, bireysellik, zaman/ mekan, emek ve cemaat. Bu kavramlar üzerinden modern toplumdaki toplumsal ve politik değişimlerin izini sürüyor. Bauman'ın dili biraz ağır gelebilir ama benim günümüzü anlamak için kesinlikle okunması gerektiğini düşündüğüm yazarlardan biri...

"Birlikte olmanın getirdiği tek yarar, kendi çaresiz yalnızlığınız içinde nasıl hayatta kalabileceğinizle ilgili fikir edinmeniz ve herkesin hayatının risklerle dolu olduğunu ve bu risklerle herkesin tek başına mücadele ettiğini görmenizdir."