Geceyi çok seviyorum. İnsanın kendiyle kaldığı, kimsenin olmadığı o huzurlu yer... Huzurun bir rengi olsaydı gece mavisi olurdu bence 💫💙🌃

Bugün doğum günümm🎂🌸🍀 Yeni yaşımdan öyle büyük mucizeler beklemiyorum. Kendimi biraz daha az yorgun hissetmeyi ve içimin biraz huzur bulmasını diliyorum🩵 Bu kez herkes için değil, biraz da kendim için yaşadığım bir yıl olsun💫

Asıl yorgunluk uyanınca başlıyor...

Yorgunluk uyuyunca geçmiyor; sadece ertesi güne taşınıyor. Aralıksız uyuyorum ama dinlenmiyorum, sanki bedenim duruyor ama içim devam ediyor.

Bazen sadece dayanıyorum; yaşamak gibi değil, sürüklenmek gibi.

"Sorun sevip sevmediğin değil, sevmeli misin, sevmemeli misin..."

Keşke bir şiir okumuş,
Bir kedi sevmiş olsaydınız.
Belki bu kadar kirletmezdiniz dünyayı...

Bazen insanın yorgunluğu uykudan değil, içindekilerden gelir. Ve en zor olan, bunu kimseye anlatamadan yaşamaktır.

Bedava yaşıyoruz, bedava;
Hava bedava, bulut bedava;
(s. 126)

Bilmezler yalnız yaşamıyanlar,
Nasıl korku verir sessizlik insana;
İnsan nasıl konuşur kendisiyle,
Nasıl koşar aynalara,
Bir cana hasret,
Bilmezler.
(s. 122)

Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
(s. 95)

Bilmem ki nasıl anlatsam;
Nasıl, nasıl, size derdimi!
(s. 76)

Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma, ellerinizle?
(s. 60)

Benim de mi düşüncelerim olacaktı,
Ben de mi böyle uykusuz kalacaktım,
(s. 55)

Bekliyorum
Öyle bir havada gel ki,
Vazgeçmek mümkün olmasın.
(s. 53)